In dit werk heb ik bewust gekozen om aquarelverf anders te benaderen. Waar water normaal de hoofdrol speelt, heb ik het juist minimaal ingezet om meer controle te krijgen over elke lijn.
Door met minder water te werken ontstaat er een directere, bijna rauwe manier van schilderen. De penseelstreken blijven zichtbaar, de lijnen worden strakker en de schaduwen krachtiger. Het pigment ligt zwaarder op het papier, waardoor contrast en vorm meer naar voren komen.
De gehurkte samurai sluit daar naadloos op aan: ingetogen, maar gespannen. Alles staat op scherp. Net als in het schilderproces draait het hier om beheersing weten wanneer je loslaat, en wanneer je juist controle houdt.
Hierboven het resultaat, de verhoudingen waren nog even een kleine uitdaging, voeten, benen, armen en handen… ze hadden allemaal hun eigen mening. Uiteindelijk hebben we samen een compromis gesloten waar ik me goed bij voel.