Soms begint iets niet zoals je wilt… en precies daar zit de magie.
Ik had nog een canvas liggen met een oude poging een kat die het nét niet was. In plaats van het weg te leggen, besloot ik eroverheen te werken. Laag over laag ontstond er iets nieuws: een vrouw met een intense blik die je bijna terug aankijkt.
In de basis heb ik veel gewerkt met acrylstiften voor de lijnen en accenten, en acrylverf voor de grotere vlakken. Maar het leukste zat ‘m in het experiment. Ik heb gespeeld met zout, koffiedik, mijn vingers en sponsjes alles om het werk meer textuur en leven te geven.
Wat ik zelf het vetst vind: als je licht achter het canvas houdt, zie je het hele proces terug. Oude keuzes, herstelmomenten, lagen die over elkaar heen vallen. Niet alles is perfect en dat hoeft ook niet.
Voor mij draait dit werk niet om het eindresultaat, maar om wat er onderweg gebeurt. En juist dat nodigt uit om dit verder te ontdekken in nieuwe stukken.
